M012 HV de Terriërs Heiloo 2x kampioen in 1 seizoen,
Aan het begin van dit seizoen zag ik een prachtige groep meiden op het veld staan, stuk voor stuk talentvol, ieder met haar eigen unieke kwaliteiten en hockey-inzicht. Maar eerlijk is eerlijk: het was op dat moment nog vooral een samenraapsel van individuen. Er werd al jaren fantastisch technisch training gegeven op de club (grote complimenten aan de trainers hiervoor!), maar er lag nog een enorme kans op het gebied van pure kracht en conditie.
Omdat je als technisch trainer niet alles op je schouders kunt nemen, besloot ik in dit gat te springen. En wat een avontuur is dat geworden!
De eerste stappen: Samen uit, samen thuis!
Daar kwamen ze de eerste keer aangelopen. Een team van meiden, dames in spe.
De ene ruim op tijd, de ander exact op tijd, en een paar te laat. Tijdens ons allereerste praatje hebben we direct de belangrijkste regel afgesproken: als je te laat komt, laat je je team in de steek. Om dat groepsgevoel te versterken, spraken we af dat voor iedereen die te laat kwam we allemaal een extra rondje om het veld heen zouden rennen. Ook legde ik uit waarom deze pittige conditie- en krachttraining zo belangrijk is: om blessures te voorkomen, sterker te worden en hun snelgroeiende lichamen weerbaar te maken. Met als bijkomstig resultaat? “Hiermee gaan wij het verschil mee maken in de laatste 2 kwarten van de wedstrijd. "Als de tegenstander instort, pakken wij de winst!"
In het begin liepen ze nog als los zand... maar al snel zag ik de magie ontstaan. Meiden begonnen elkaar te motiveren: "Kom op, ren door, anders moeten we een extra rondje!" De kopgroep hield bewust in om als één hecht team samen te lopen. Het werkte!
Natuurlijk bleef het gezellige gekwetter en geratel tijdens de uitleg van de oefeningen een dingetje (meiden-eigen, hè?), maar zodra er "Stil eens, even opletten!" werd geroepen, stond het respect centraal. Afgevinkt!
Het resultaat: Conditionele tijgers en een dubbel feest!
Al snel begonnen de vruchten van het harde werken zichtbaar te worden. Langs de lijn zagen wij als ouders, coaches en trainers dat onze meiden na het tweede kwart conditioneel kaarsrecht overeind bleven staan. Waar de tegenstander begon te puffen, schakelden de Terriërs nog een versnelling hoger.
Werd de conditietraining altijd met luid gejuich ontvangen? Hahaha, nee, absoluut niet! In het begin was het veel gezucht en gemopper. Maar gaandeweg veranderde de mindset volledig. Het wekelijkse "Hoeveel rondjes moeten we?!" veranderde in: "Ooooh, maar drie rondjes? Kom, rennen!" Wat een fantastische groei.
Het resultaat van deze onvermoeibare inzet?
- Zaalcompetitie: Kampioen... BAM!
- Veldcompetitie: Kampioen... BAM! Een opwaartse lijn vol zelfvertrouwen.
Met rustig, beheerst en ijzersterk hockey speelden de dames de sterren van de hemel. De statistieken liegen niet: 8 wedstrijden gewonnen, 2 gelijkspel en helemaal niets verloren. Resultaat: 2 X KAMPIOEN IN 1 SEIZOEN!!!! Gewoon even een dubbelkampioenschap.
Ga er maar aan staan; dit valt bijna niet te evenaren!
Bedankt, Toppers! Jullie zijn hét voorbeeld van Sportiviteit & Respect op HV De Terriërs.
Wees ongelooflijk trots op jezelf!
Met een sportieve zwaai en tot volgend seizoen,
Wil jij dit ook? persoonlijk? in teamverband? Voor werk? Voor sport? Lees vooral even verder!
Waarom dit verhaal bergen energie geeft
Als coach en trainer stroop je je mouwen op voor dít soort transformaties. De energie die ik hieruit opdoe is puur goud, en wel om drie duidelijke redenen:
-
De transformatie van 'ik' naar 'wij': Er is niets mooiers dan zien hoe een 'samenraapsel van individuen' verandert in een onwrikbare eenheid. De energie zit in de omslag waarin de meiden niet meer voor zichzelf als individu liepen, maar de kopgroep bewust in hield om de rest mee te trekken. Dat is pure synergie, samenwerking ten voeten uit!!
-
De shift van weerstand naar intrinsieke motivatie: Het moment dat het wekelijkse, logische gemopper ("Hoeveel rondjes moeten we?") omslaat in eigenaarschap ("Oh, maar drie? Kom, rennen!"), is de ultieme kick voor mij/ons als trainer(s). De knop ging om in hun hoofden. De handrem ging eraf.
-
Gelijk krijgen in de praktijk: ik wist wat er ontbrak: fysieke weerbaarheid en conditie. Zien dat mijn nuchtere en no-nonsens visie exact uitpakt zoals voorspeld, dat 'onze' toppers kaarsrecht overeind blijven in de laatste twee kwarten terwijl de tegenstander conditioneel instort, DAT geeft een onbeschrijfelijke boost. Het is het tastbare bewijs dat deze methode heeft gewerkt.
Waarom dit voor iedereen mogelijk is?
Dit dubbelkampioenschap is geen toevalstreffer of een gelukje; het is het directe resultaat van een specifieke mentaliteit.
Dit succes is voor iedereen, in elke situatie, bereikbaar door de volgende drie mindset-principes toe te passen:
1. Talent is slechts de start, discipline maakt het verschil
De meiden waren stuk voor stuk technisch talentvol, maar stonden stil omdat de basis (conditie en kracht) ontbrak. In het leven is het niet anders. Je kunt nog zoveel talent, een goed idee of een mooie baan hebben; zonder de discipline om te werken aan je fundament (je fysieke en mentale fitheid) haal je nooit de eindstreep.
Succes begint waar comfort stopt.
2. Omarm de weerstand (Durf door de 'k*t-fase' heen te gaan)
De meiden vonden de conditietraining in het begin verschrikkelijk. Dat mocht ook gezegd worden, de waarheid mag er zijn. Maar ze stopten niet. Iedereen die wil groeien, of je nu herstelt van een burn-out, een carrière switch maakt of een team leidt, krijgt te maken met mentale weerstand. De juiste mindset accepteert dat de start pijn doet, onwennig voelt of schaamte met zich meebrengt, maar gaat dóór omdat het einddoel helder is.
3. Creëer extreme eigenaarschap en duidelijke kaders
Door een simpele, nuchtere regel in te voeren ("te laat komen is je team in de steek laten") veranderde de cultuur. Mensen hebben duidelijke grenzen en consequenties nodig om scherp te blijven. Zodra je de verantwoordelijkheid niet meer buiten jezelf legt, maar de regie zelf pakt (en elkaar daar scherp toezicht op houdt), transformeer je van los zand naar een hecht en onverslaanbaar team.
De bottom line:
Dit verhaal laat zien dat je de startpositie of het verleden niet hoeft te accepteren als het eindstation. Met een nuchtere aanpak, duidelijke grenzen, het omarmen van de nodige frictie en een onwrikbaar geloof in de opwaartse lijn, kan iedereen transformeren van een overlevend individu naar een kampioen in zijn eigen leven. BAM.
Wat houdt jou tegen? Bel, app of mail mij voor de mogelijkheden en wie weet kunnen wij aankomende week starten!!